و تعب و رنجها صبور و شكيبائى را پيشه ميسازند . و از علامت حسن خلق مرد آنست كه بسيار با شرم و حيا است ، و از پى آزار كسى بر نميآيد و زبانش را براستگوئى وامىدارد ، و از دروغ اجتناب مىكند ، و اعمال خير را بسيار بجا مىآورد ، و لغزش و خطاهايش اندكست ، و هميشه باوقار ، صابر ، پرهيزكار ، از خدا راضى و خوشنود ، شاكر ، با مدارا ، عفيف ، و مهربان است ، و هيچ گاه سخن چينى ، و عيب‌جوئى ، و غيبت مردم را نميكند ، و در كارها عجله نمينمايد ، و حسود ، و بخيل نيست ، و دوست ميدارد ( مؤمنين را ) و دشمن ميدارد ( اهل معصيت را ) و عطا ( ى او بمؤمنين ) و منع او ( از اهل معصيت ) و رضا ، و سخطش در راه خدا است ، و نيكوئى ( ببندگان خدا ) مىكند و ( از خوف خدا ) گريه مينمايد همچنان كه منافق بدى و ظلم مىكند و دهان را بخنده ميگشايد . و فرمود : نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نزديكترين مردم به خداوند در روز قيامت آن كسى است كه طولانى باشد گرسنگى و تشنگى او ( يعنى بسيار روزه بگيرد ) به خدا قسم آنانند پرهيزكاران و پاكيزگان و چنان خود را از مردم دور نگاه ميدارند كه اگر بمجالس در آيند كسى آنان را نشناسد و اگر غايب شوند كسى بجستجويشان بر نيايد و فقط بندگان خاص خدا آنها را ميشناسند ، و مردم بنعمت دنيائى متنعمند و ليكن آنها بذكر خدائى خود را متنعم ميسازند ، و مردم براى خود فرشهائى پهن ميكنند و ليكن آنها زمين را فرش خود ميدانند و با گشاده‌روئى با مردم سخن ميگويند ، و زمين براى فوت چنين افرادى ميگريد ، و خداوند غضب ميفرمايد بر هر شهر و ديارى كه يكى از ايشان در آنجا نباشد ( كه